Sometimes
you want to go somewhere
but you end up elsewhere.
You take a wrong turn,
you take the wrong bus,
you go further
than you intended.
Sometimes
you want to go somewhere
but you end up elsewhere.
You end up lost
and you feel alone
in a strange world
far away from home.
Sometimes
you want to go somewhere
but you end up elsewhere.
But are you
really alone?
really far from home?
Nothing's ever
an accident.
Everything
happens for a reason.
Sometimes
you want to go somewhere
but you end up elsewhere.
But you realize
it's the right place
after all.
Because that's
exactly where
He wants you to be.
Tuesday, August 24, 2004
Thursday, February 12, 2004
Kuwarto
3202-D Women's Residence Hall, University of the Philippines, Los Baños
Ang aking bahay sa labas ng bahay. Ang aking sariling lugar kasama ang apat kong mga kaibigan. Ang lugar para sa kasiyahan, sa pag-aaral, sa pagtulog, at para tulugan ang iyong pinag-aaralan. Ang ikalawang kuwarto sa ikalawang palapag ng ikatlong yunit ng Women's Residence Hall sa UP Los Baños.
Ang totoo niyan, kung minsan ay hindi ko mawari kung ano bang talaga ang aking nararamdaman tungo sa kuwartong ito. Tuwing napapaloob ako sa kanyang apat na dinging, kung minsan ay gusto kong umalis na lang at umuwi na. Ngunit tuwing ako'y nasa kuwarto ko sa Lungsod Quezon, lagi kong naaalala ang mga katuwaan sa aming dormitoryo.
Pero, bakit ko naman gugustuhing bumalik sa dormitoryong iyon? Lagi namang nawawalan ng tubig (ang totoo, nakatala naman kung kailan mawawalan, kaya hindi naman abala). Nawawalan din ng koryente (nakatala rin kung kailan ito).
May curfew pa (dapat lang! Ako'y nagpunta sa LB para mag-aral, hindi magliwaliw). Bakit ko ba naman piniling manirahan sa dormitoryo ng unibersidad sa halip na sa sarili kong bahay?
Talaga nga naman.
Napaka-drama.
Pero, ang totoo, madali lang ang sagot diyan. Maliban sa pagiging mura nito, di hamak na mas maluwag ito sa mga pribadong dormitoryong nagkalat sa loob at labas ng unibersidad. Ngunit, hindi pa rin iyon ang pinaka-importanteng bagay sa WRH. Apat lang na salita ang kailangan ko.
Roommate.
Wingmate.
Unitmate.
Dormmate.
Gets mo na?
Ang aking bahay sa labas ng bahay. Ang aking sariling lugar kasama ang apat kong mga kaibigan. Ang lugar para sa kasiyahan, sa pag-aaral, sa pagtulog, at para tulugan ang iyong pinag-aaralan. Ang ikalawang kuwarto sa ikalawang palapag ng ikatlong yunit ng Women's Residence Hall sa UP Los Baños.
Ang totoo niyan, kung minsan ay hindi ko mawari kung ano bang talaga ang aking nararamdaman tungo sa kuwartong ito. Tuwing napapaloob ako sa kanyang apat na dinging, kung minsan ay gusto kong umalis na lang at umuwi na. Ngunit tuwing ako'y nasa kuwarto ko sa Lungsod Quezon, lagi kong naaalala ang mga katuwaan sa aming dormitoryo.
Pero, bakit ko naman gugustuhing bumalik sa dormitoryong iyon? Lagi namang nawawalan ng tubig (ang totoo, nakatala naman kung kailan mawawalan, kaya hindi naman abala). Nawawalan din ng koryente (nakatala rin kung kailan ito).
May curfew pa (dapat lang! Ako'y nagpunta sa LB para mag-aral, hindi magliwaliw). Bakit ko ba naman piniling manirahan sa dormitoryo ng unibersidad sa halip na sa sarili kong bahay?
Talaga nga naman.
Napaka-drama.
Pero, ang totoo, madali lang ang sagot diyan. Maliban sa pagiging mura nito, di hamak na mas maluwag ito sa mga pribadong dormitoryong nagkalat sa loob at labas ng unibersidad. Ngunit, hindi pa rin iyon ang pinaka-importanteng bagay sa WRH. Apat lang na salita ang kailangan ko.
Roommate.
Wingmate.
Unitmate.
Dormmate.
Gets mo na?
Subscribe to:
Posts (Atom)